سمینار کودک کار و آینده در کرج برگزار شد

اولین سمینار کودک کار و آینده توسط گروه فرهنگی – اجتماعی کیانا و معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری کرج، با هدف ایجاد حساسیت در بین اقشار مختلف جامعه و نیز دستگاه ها و مراکز علمی و دانشگاهی، روز جمعه 14 خرداد 87 در محل آمفی تئاتر فرهنگسرای کوثر واقع در شهرستان کرج برگزار شد.
در این سمینار که با حضور جمعی از اهالی شهرستان کرج، مسوولین و کارشناسان برپا گردید، ضمن تأکید بر مساله کار کودک و آینده کودکان کار، در مورد مشکلات این کودکان و چگونگی برخورد با مساله کارِ کودک بحث و سخنرانی شد.
این مراسم با تلاوت آیاتی چند از قرآن مجید توسط آقای پور جلیلی، آغاز شد و پس از آن آقای حسن موسوی چلک ـمدیر دفتر آسیب های اجتماعی بهزیستی کشورـ درمورد راهبرد سازمان بهزیستی و نقش این سازمان در رابطه با مساله کار کودک و کودکان خیابانی و همچنین مشکلات متعدد این کودکان در جامعه امروزی سخنانی را ایراد نمود. ایشان همچنین در زمینه اقدامات سازمان بهزیستی در این زمینه به ایراد سخن پرداختند.
در ادامه مراسم جناب آقای سرهنگ علی رمضانی ـمعاونت اجتماعی نیروی انتظامی در استان تهران ـ با ایراد سخنانی بر مسأله مهم کار کودک و نحوه برخورد مناسب با این کودکان تاکید کرد. ایشان با اشاره به مسأله بسیار مهم کودکان خیابانی و فعّالیت این کودکان، بر سازماندهی درست و مراقبت و کنترل این کودکان و همچنین آموزش و پرورش این کودکان تاکید ورزید. ایشان به مساله همکاری برخی از کودکان با باندهای زیر زمینی و غیر قانونی اشاره نموده و بر ساماندهی صحیح این کودکان در جهت جلوگیری از سو استفاده این باندها تأکیدکرد.
همچنین در ادامه مراسم دکتر فاطمه قاسم زاده ـاستاد دانشگاه تهران ـ ، سرکار خانم آرزومندیان –مدرس دانشگاه آزاد اسلامی ـ پیرامون موضوع کودک کار از نگاه جامعه، خانم نزهت مهدوی ـمسئول آموزش گروه کیاناـ در زمینه آموزش به کودکان کار، خانم نریمان وند ـمسئول آموزش بهزیستی شهرستان کرج ـ در زمینه آسیب های جنسی و کودکان کار و همچنین سرکار خانم شیرازی پیرامون ادبیات و کار کودک دقایقی را به ایراد سخن پرداختند. زهرا شیرازی در این سمینار با معرفی شورای کتاب کودک و فعالیت های این شورا در رابطه با کودکان کار به نقش ادبیات کودکان و نوجوانان در زندگی این کودکان اشاره کرد و برخی از دستاوردهای تحقیق گروه پژوهش شورای کتاب کودک با عنوان «بررسی وضعیت کودکان کار وخیابان در ادبیات داستانی کودکان و نوجوانان سالهای 1384ـ1374» را برای حاضرین تشریح نمود. خانم نریمان وند نیز در ادامه سمینار با اشاره به اینکه یکی از مسائل مهمی که امروزه متخصصین اطفال، پزشکی قانونی و اجتماع با آن درگیر است مسئله آزار فیزیکی، روانی و جنسی کودکان از جانب والدین یا سایر افراد بزرگسالی است که با کودک در تماس می باشند گفت: اغلب پنهان کاری والدین آزارگر و سن کم کودک آزار دیده باعث می شود این مسئله ناگفته، مکتوم و پشت درهای بسته باقی بماند. به علاوه ورود زود هنگام کودکان به عرصه کار و درگیری با مسئله نان آوری زمینه انحراف بسیاری از کودکان کار را فراهم می سازد.
در این سمینار علاوه بر سخنرانی مقامات و کارشناسان محترم، بخش های متنوع دیگری نیز برای میهمانان محترم تدارک دیده شده بود. از جمله اجرای موسیقی سنتی بسیار زیبا توسط هنرمندان محترم کیارش سنجرانی و مجتبی جعفری که طی دو بخش به هنرنمایی پرداختند، اجرای زیبای شعر توسط شاعر معاصر و ارزشمندمان جناب آقای رسول زاده بود که با قرائت زیبای خود در رابطه با کودکان کار و درد و رنج این کودکان، لحظات زیبایی را برای میهمانان به ارمغان آورد. در بخش دیگری از این سمینار فیلم مستندی با موضوع یک روز از زندگی کودک فال فروش با اجرای زنده موسیقی به مخاطبین نمایش داده شد. این فیلم که به کارگردانی آقای احمد زاده ساخته شده بود، به زندگی همراه با سختی یک روزه یک کودک کار می پرداخت و توانست تا اندازه ای درد و رنج های کودکان کار در جامعه و مشکلاتی که این کودکان با آن درگیر هستند را به تصویر بکشد.
در انتهای این سمینار، میزگردی با حضور سرکار خانم دکتر قاسم زاده ـ استاد دانشگاه تهران ـ، آقای خسرو صالحی ـ رئیس شبکه یاری کودکان کار و خیابان ـ و خانم آرزومندیان برگزار گردید که شرکت کنندگان ضمن قدردانی از برپا شدن چنین نشست هایی به همفکری و تبادل نظر، پیشنهاد و نیز انتقاد پیرامون مسئله کودکان کار و وضعیت موجود آنها و خانواده هایشان پرداختند. برخی نیز بر این مدعا بودند که گروه های غیردولتی توان بهبود بخشیدن و رساندن کودکان کار را به سرمنزل مقصود نخواهند داشت و تنها می توانند در حد آموزش مقطعی و نیز ساماندهی جزئی به این کودکان فعالیت نمایند.
در پایان باید به حضور نیافتن نمایندگانی از فرمانداری، آموزش و پرورش، نهضت سوادآموزی، سازمان ملی جوانان، جراید و رسانه های گروهی، رادیو کرج و دیگر سازمان های غیردولتی فعال در این زمینه ـبا وجود دعوت رسمی از آن هاـ اشاره نمود که آن را می توان دلیلی بر بی تفاوتی و عدم حساسیت این نهادها نسبت به آینده کودکان کار قلمداد نمود.